ΕΙΣΑΓΩΓΗ/ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του βαθμού υδρονέφρωσης και της παρουσίας μικροσκοπικής αιματουρίας σε ασθενείς που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) με πέτρες στον ουρητήρα.

ΥΛΙΚΟ & ΜΕΘΟΔΟΣ: Αναλύθηκαν αναδρομικά τα αρχεία ασθενών που παρουσιάστηκαν στα ΤΕΠ μας λόγω ουρολιθίασης μεταξύ Ιανουαρίου 2018 και Δεκεμβρίου 2021. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω που υποβλήθηκαν σε αξονική τομογραφία χωρίς σκιαγραφικό (CT κοιλίας/λεκάνης) και ανάλυση ούρων και είχαν διαγνωστεί με λίθους στον ουρητήρα. Οι ακτινολογικές εκθέσεις εξετάστηκαν για το μέγεθος του λίθου, τον εντοπισμό και τον βαθμό υδρονέφρωσης. Συγκρίθηκαν ασθενείς με και χωρίς μικροσκοπική αιματουρία και ο βαθμός υδρονέφρωσης.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 476 ασθενείς, οι οποίοι αποτελούνταν από 391 με μικροσκοπική αιματουρία και 85 χωρίς μικροσκοπική αιματουρία. Το διάμεσο μέγεθος λίθου ήταν 4,1 mm παρουσία μικροσκοπικής αιματουρίας και 5,5 mm απουσία μικροσκοπικής αιματουρίας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης για τον προσδιορισμό των παραγόντων που σχετίζονται με την ανάπτυξη υδρονέφρωσης. Αναγνωρίστηκαν ως παράγοντες κινδύνου για μέτρια και σοβαρή υδρονέφρωση το μέγεθος του λίθου [αναλογία πιθανοτήτων (OR): 2,15, 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI): 1,12-4,16, P < 0,001), η παρουσία πυουρίας (OR: 2,58, 95% CI: 1,78-3,48, P < 0,001) και η απουσία μικροσκοπικής αιματουρίας (OR: 1,31, 95% CI 1,04-2,89, P = 0,017).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Θεωρούμε ότι οι απεικονιστικές εξετάσεις μπορεί να είναι απαραίτητες για τη διάγνωση και τη θεραπεία επειγουσών περιπτώσεων στις οποίες δεν ανιχνεύεται μικροσκοπική αιματουρία στην ανάλυση ούρων, καθώς το μέγεθος του λίθου τους μπορεί να είναι μεγαλύτερο και ο βαθμός υδρονέφρωσης μπορεί να είναι πιο σοβαρός.