Τα στενώματα του ουρητήρα συνιστούν ένα σύνθετο ουρολογικό πρόβλημα, επιδρώντας αρνητικά στην ποιότητα της ζωής των ασθενών που επηρεάζονται. Η χειρουργική αντιμετώπισή τους περιλαμβάνει διάφορες επεμβάσεις, όπως την απλή μετεμφύτευση με ή χωρίς psoas hitch, το Boari flap και την τελικοτελική ουτηρο-ουρητηρική αναστόμωση. Τα τελευταία χρόνια, με την εξέλιξη των λαπαροσκοπικών τεχνικών, κατέστη δυνατή η πραγματοποίηση των επεμβάσεων αυτών με λιγότερο επεμβατικό τρόπο. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση της εμπειρίας του κέντρου μας στην αντιμετώπιση των στενωμάτων του ουρητήρα με την λαπαροσκοπική τεχνική. Μελετήθηκαν όλοι οι ασθενείς με στενώματα ουρητήρα που αντιμετωπίστηκαν λαπαροσκοπικά στο κέντρο μας. Οι προεγχειρητικές παράμετροι που μελετήθηκαν ήταν το φύλο του ασθενούς, το σημείο κι η αιτία του στενώματος, καθώς κι η λαπαροσκοπική τεχνική που χρησιμοποιήθηκε. Οι διεγχηρητικοί παράγοντες που καταγράφηκαν ήταν η μέση διάρκεια της επέμβασης, η μέση απώλεια αίματος κι η μετατροπή ή όχι σε ανοιχτό χειρουργείο. Μετεγχειρητικά μελετήθηκαν η διάρκεια της παραμονής στο νοσοκομείο κι η εμφάνιση ή όχι υποτροπής, ενώ σημειώθηκαν όλες οι επιπλοκές που εμφανίστηκαν και βαθμονομήθκαν με το σύστημα Clavien-Dindo.