ΦΥΜΑΤΙΩΔΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑ ΜΕΤΑ ΕΝΔΟΚΥΣΤΙΚΗ ΕΓΧΥΣΗ BCG

Περιστατικό Ασθενής 52 ετών με ελεύθερο ατομικό ιστορικό υποβλήθηκε σε TURBT. H ιστολογική εξέταση ανέδειξε Ca ουροδόχου κύστης σταδίου Τ1HG. Εν συνεχεία υποβλήθηκε σε ενδοκυστικές εγχύσεις BCG. Έγιναν αρχικά έξι εβδομαδιαίες εγχύσεις και κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών εβδομαδιαίων αναμνηστικών εγχύσεων εμφάνισε δυσουρικά ενοχλήματα χωρίς εμπύρετο. Το πρόγραμμα εγχύσεων διακόπηκε ενώ στη γενική και καλλιέργεια ούρων ανευρέθηκε άσηπτη πυουρία. Σε επανέλεγχο 1 μήνα μετά το PSA ήταν 4.36 ng/ml ενώ η δακτυλική εξέταση δεν ανέδειξε ψηλαφητή σκληρία. Ακολούθησε mpMRI του προστάτη η οποία ανέφερε ύποπτες εστίες PIRADS 4 στην περιφερική ζώνη του αδένα. Ο ασθενής υποβλήθηκε σε υπερηχογραφικά κατευθυνόμενη βιοψία προστάτη η οποία κατέδειξε αλλοιώσεις κοκκιωματώδους προστατίτιδας φυματιώδους τύπου με κεντρική νέκρωση.

Αντιμετώπιση Ο έλεγχος για εντοπισμό ενεργούς φυματίωσης σε άλλα όργανα ήταν αρνητικός. Ακολούθησε δίμηνη αγωγή με Ισονιαζίδη-Ριφαμπικίνη-Αιθαμβουτόλη σε θεραπευτικές δόσεις και εν συνεχεία επτάμηνη αγωγή με Ισονιαζίδη-Ριφαμπικίνη. Η καλλιέργεια σπέρματος και ούρων ήταν αρνητικές σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις ενώ αναφέρθηκε ύφεση των δυσουρικών ενοχλημάτων. Με το πέρας της αγωγής θα προγραμματιστεί νέα mpMRI και επί ευρημάτων αυτής πιθανή νέα βιοψία προστάτη.

Συμπέρασμα Εμμένοντα δυσουρικά ενοχλήματα σε ασθενείς με ιστορικό TURBT και ενδοκυστικές εγχύσεις BCG, άσηπτη πυουρία και αυξημένο PSA πρέπει να εγείρουν το ερώτημα της φυματιώδους προστατίτιδας. Η επιβεβαίωση της νόσου γίνεται με την βιοψία του προστάτη και η θεραπεία οφείλει να είναι συστηματική αντιφυματική αγωγή ως επί πρωτοπαθούς φυματίωσης.