ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η οξεία επιδιδυμίτιδα είναι η πιο κοινή αιτία οξέος πόνου στο όσχεο, με επίπτωση 600.000 περιπτώσεις/έτος. Το κλινικό σύνδρομο αφορά σε οίδημα και πόνο των όρχεων. Τα πιο συχνά αίτια είναι λοιμώδεις παράγοντες και κυρίως gram αρνητικά βακτήρια ή άτυπα ουροπαθογόνα, κυρίως σε άντρες αναπαραγωγικής ηλικίας. Επιδιδυμίτιδα, ωστόσο, μπορεί να προκληθεί και από μη λοιμώδη αίτια. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την βαρύτητα της κατάστασης και είναι συντηρητική.

Η οξεία παγκρεατίτιδα αποτελεί συνηθισμένη επιπλοκή της ERCP. Στις τοπικές επιπλοκές περιλαμβάνεται η περιπαγκρεατική συλλογή υγρού καθώς και η νέκρωση του παγκρέατος και των γύρω ιστών.

ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ

Ασθενής 47 ετών, με ελεύθερο ατομικό αναμνηστικό, προσήλθε στα ΤΕΠ λόγω προκάρδιου άλγους με ένα επεισόδιο εμέτου, ικτερική χροιά δέρματος και επιπεφυκότων. Eτέθη η διάγνωση της οξείας αποφρακτικής χολαγγειϊτιδας. Υπεβλήθη σε ERCP, μετά την οποία παρουσίασε βαριά νεκρωτική παγκρεατίτιδα. Τις επόμενες ημέρες, ανέφερε έντονο άλγος και οίδημα του δεξιού οσχέου. Διενεργήθηκε u/s που ανέδειξε αυξημένη αιμάτωση επιδιδυμίδας και συλλογή υγρού στο δεξί όσχεο, που συνέχοταν με τη συλλογή της δεξιάς μηροβουβωνικής χώρας. Βάσει των ανωτέρω τέθηκε η διάγνωση της ορχεο-επιδιδυμίτιδας.Λόγω συνεχούς επιδείνωσης της κλινικής εικόνας διενεργήθηκε  CT άνω-κάτω κοιλίας, όπου επιβεβαιώθηκε η ανωτέρω εικόνα και διαπιστώθηκε επιπλέον η ύπαρξη υπεζωκοτικής και κοιλιακής συλλογής. Οι συλλογές παρακεντήθηκαν και η καλλιέργεια του υγρού ήταν στείρα με αυξημένη αμυλάση, επιβεβαιώνοντας τη διάγνωσή της ορχεο-επιδιδυμίτιδας σε έδαφος παγκρεατίτιδας.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Ο ασθενής δεδομένης της βαρύτητας της κλινικής εικόνας αντιμετωπιζόταν ως SIRS με ευρέος φάσματος αντιβιοτική αγωγή. Ωστόσο, λόγω συνεχούς επιδείνωσης και ανάπτυξης πολυοργανικής ανεπάρκειας έχρηζε μηχανικής υποστήριξης και νοσηλείας σε ΜΕΘ.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Υπάρχουν ελάχιστες αναφορές οξείας επιδιδυμίτιδας σε έδαφος νεκρωτικής παγκρεατίτιδας. Η κοιλιακή συλλογή, κυρίως από τον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο, μέσω του βουβωνικού στομίου εισέρχεται και προσβάλλει το όσχεο, προκαλώντας οίδημα και φλεγμονή της περιοχής. Η αντιμετώπιση είναι συντηρητική και η διενέργεια αξονικής τομογραφίας επιβεβαιώνει την διάγνωση.