117 poster,  13 ενότητες,  477 συγγραφείς,  129 ιδρύματα
ePostersLive® by SciGen® Technologies S.A. All rights reserved.

ΑΑ046
Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σταθερής συνδυαστικής αγωγής με αντιμουσκαρινικό και α-αποκλειστή σε άνδρες ασθενείς με μικτά συμπτώματα από το κατώτερο ουροποιητικό (LUTS): συγκριτική μελέτη με βάση τη χορήγηση ή όχι προηγούμενης αγωγής.

Βαθμολογία

Δεν υπάρχουν ψήφοι

Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σταθερής συνδυαστικής αγωγής με αντιμουσκαρινικό και α-αποκλειστή σε άνδρες ασθενείς με μικτά συμπτώματα από το κατώτερο ουροποιητικό (LUTS): συγκριτική μελέτη με βάση τη χορήγηση ή όχι προηγούμενης αγωγής.

Ιωάννης Αποστολίδης, Πέτρος Γεωργόπουλος, Ευστάθιος Παπαευσταθίου, Μαρίνα Καλαϊτζή, Ευάγγελος Ιωαννίδης, Απόστολος Αποστολίδης

Β΄ Ουρολογική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γενικό Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

Εισαγωγή: Ο σταθερός συνδυασμός σολιφενακίνης με ταμσουλοσίνη αποτελεί πλέον εγκεκριμένη αγωγή για την αντιμετώπιση των ανδρικών LUTS, με τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε πολυκεντρικές μελέτες. Ωστόσο, ελάχιστα είναι τα συγκριτικά δεδομένα από ασθενείς χωρίς προηγούμενη αγωγή και όσους λάμβαναν προηγούμενη αγωγή με αντιμουσκαρινικά ή α-αποκλειστή. Η συγκριτική διερεύνηση αποτελεί και το ερευνητικό ερώτημα της κάτωθι πιλοτικής μελέτης.

Υλικό και Μέθοδοι:Πρόκειται για προοπτική μελέτη παρατήρησης ανδρών με νευρογενή και μη LUTS από τα Ειδικά ιατρεία Λειτουργικής Ουρολογίας κέντρου αναφοράς. Όλοι συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγια IPSS κατά την έναρξη καθώς και στους 3 και 9 μήνες μετά την αγωγή με σταθερό συνδυασμό σολιφενακίνης με ταμσουλοσίνη. Η βαθμολογία συγκρίθηκε μεταξύ των 3 χρονικών σημείων και καθώς και μεταξύ των ασθενών που δεν έλαβαν προηγούμενη αγωγή (ομάδα Α) και όσων λάμβαναν προηγούμενη αγωγή με αντιμουσκαρινικά ή α-αποκλειστή (ομάδα Β).

Αποτελέσματα:Στη μελέτη περιελήφθησαν 67 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε συνδυαστική αγωγή. Από αυτούς 41 ολοκλήρωσαν τον 3μηνιαίο επανέλεγχο (ομάδα Α: 17 άνδρες και ομάδα Β: 24) και 19 (ομάδα Α: 7 και ομάδα Β: 12) τον επανέλεγχο στους 9 μήνες.  Η ομάδα Β είχε μεγαλύτερη ηλικία (70 έτη έναντι 53,4±17), ενώ ο όγκος του προστάτη παρόμοιες τιμές και στις 2 ομάδες (33,25 έναντι 30,5±15,6). Συγκριτική μελέτη μεταξύ των 3 χρονικών στιγμών ανέδειξε στατιστικά σημαντική μεταβολή στη βαθμολογία του IPSS (p=0,001), στην υποκατηγορία των συμπτωμάτων πλήρωσης (p=0,02) και στην ποιότητα ζωής (p<0,001) της ομάδας Β, χωρίς αντίστοιχες σημαντικές βελτιώσεις στην ομάδα Α. Περαιτέρω υποανάλυση για την ομάδα Β ανέδειξε βελτίωση της βαθμολογίας του IPSS στους 3 (σκορ 13,88, p<0,001) και 9 (15,58 p=0,002) μήνες έναντι της αρχικής βαθμολογίας (18,41). Ομοίως φάνηκε βελτίωση των συμπτωμάτων πλήρωσης (σκορ 8,88 έναντι 6 στους 3 [p<0,001] και 5,42 στους 9 μήνες [p=0,003]), της ποιότητας ζωής (σκορ 4 έναντι 2 στους 3 [p<0,001] και 2,67 [p=0,007] στους 9 μήνες), και των συμπτωμάτων μετά την ούρηση στους 3 μήνες (σκορ 6,13 έναντι 3, p=0,013). Στην ομάδα Α παρατηρήθηκε βελτίωση των συμπτωμάτων πλήρωσης στους 9 μήνες (σκορ 9,29 αρχικά έναντι 5, p=0,012). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν βρέθηκαν στατιστικά διαφορετικές (ομάδα Β 14% έναντι 30% ομάδα Α).

Συμπέρασμα:Στην παρούσα κοορτή η τυποποιημένη συνδυαστική αγωγή βρέθηκε αποτελεσματικότερη σε ασθενείς που λάμβαναν προηγουμένως άλλη μονοθεραπεία και χωρίς σημαντικά λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η πλειονότητα των ασθενών που διέκοψαν την αγωγή έπασχαν από νευρογενή LUTS. Τα αποτελέσματα της μελέτης μένει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερα δείγματα ασθενών.

Poster ID (π.χ.ΕΦΑΡΜΟΓΗΕπόμενοΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΤρέχον