72 poster,  19 ενότητες,  384 συγγραφείς,  123 ιδρύματα
ePostersLive® by SciGen® Technologies S.A. All rights reserved.

AA-08
Συνύπαρξη δακτυλιοειδούς κοκκιώματος, ομαλού λειχήνα και εντοπισμένης σκληροδερμίας στην ίδια ασθενή

Βαθμολογία

Δεν υπάρχουν ψήφοι


Συνύπαρξη Δακτυλιοειδούς Κοκκιώματος, Ομαλού Λειχήνα και Εντοπισμένης Σκληροδερμίας στην ίδια ασθενή

Μαρία Λάβδα1, Ηλίας Βακρινός1, Ηλέκτρα Χριστοδούλου1,Λουκάς Κακλαμάνης2, Χαρίκλεια Κουβίδου3, Ευφροσύνη Τσελέ¹.


¹Δερματολογικό Τμήμα, Κρατικό  Νοσοκομείο Νίκαιας Πειραιά «Άγιος Παντελεήμων»-Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής «Η Αγία Βαρβάρα», Πειραιάς
2Παθολογοανατομικό Τμήμα, Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, Αθήνα
3Παθολογοανατομικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «ο Ευαγγελισμός», Αθήνα


Εισαγωγή/Σκοπός

Η συνύπαρξη Εντοπισμένης Σκληροδερμίας και Δακτυλιοειδούς Κοκκιώματος είναι σπάνια και έχει αναφερθεί σε λίγα περιστατικά στη διεθνή βιβλιογραφία (1-3). H συνύπαρξη Εντοπισμένης Σκληροδερμίας και Ομαλού Λειχήνα είναι επίσης σπάνια ενώ η συνύπαρξη Ομαλού Λειχήνα και Δακτυλιοειδούς Κοκκιώματος δεν περιγράφεται. Παρουσιάζεται γυναίκα ασθενής, στην οποία εμφανίσθηκαν διαδοχικά Εντοπισμένη Σκληροδερμία, Ομαλός Λειχήνας και Δακτυλιοειδές κοκκίωμα.

 

Υλικό & Μέθοδος

Γυναίκα ασθενής, στην όγδοη δεκαετία ηλικίας, παρακολουθείται επί πολλά έτη στο Τακτικό Εξωτερικό Ιατρείο για δερματοπάθειες θεωρούμενες ως αυτοάνοσες αγνώστου αιτιολογίας που εμφανίζονται διαδοχικά ή υποτροπιάζουν.

Αρχικά, προ 20ετίας και πλέον, είχε εμφανίσει βλάβες Εντοπισμένης Σκληροδερμίας (δερματική μορφή), στην κοιλιακή χώρα, την οπίσθια επιφάνεια μηρών και τις κνήμες, ως ανέφερε. Η διάγνωση ήταν ιστολογικά επιβεβαιωμένη. Έλαβε τοπικά στεροειδή και από του στόματος Πενικιλλίνη για πολλούς μήνες. Οι βλάβες απέδραμαν σταδιακά και δεν υποτροπίασαν.

Δέκα έτη αργότερα προσήλθε σε μας με γενικευμένο κνησμώδες βλατιδώδες εξάνθημα, η ιστολογική εξέταση του οποίου έδειξε Ομαλό Λειχήνα. Ο ιολογικός έλεγχος του ήπατος και το υπερηχωγράφημα άνω-κάτω κοιλίας ήταν κατά φύσιν. Στην ασθενή χορηγήθηκαν αντιισταμινικά και τοπικά σκευάσματα στεροειδών. Οι βλάβες απέδραμαν τελείως μετά από μερικούς μήνες.

Έξι έτη αργότερα προσήλθε με ασυμπτωματικές, δακτυλιοειδείς βλάβες με επηρμένη ρόδινη περιφέρεια και τάση κεντρικής ιάσεως στους μηρούς. Η ιστολογική εξέταση έδειξε Δακτυλιοειδές κοκκίωμα.

Επτά έτη αργότερα επανήλθε με εκτεταμένο κνησμώδες εξάνθημα, του οποίου η βιοψία έδειξε Λειχήνα (Εικόνες 1-5). Ο ιολογικός έλεγχος του ήπατος απέβη και πάλι αρνητικός. Η νόσος αντιμετωπίσθηκε με αντιισταμινικά, τοπικά σκευάσματα στεροειδών και αναστολέων καλσινευρίνης. 

Η ασθενής έπασχε από Σακχαρώδη Διαβήτη που αρχικά ρυθμιζόταν με αντιδιαβητικά δισκία και κατόπιν και με ινσουλίνη. Λαμβάνει επίσης σκευάσματα φιμπράτης και στατίνης για αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, τριγλυκερίδιων και χαμηλού μοριακού βάρους λιπιδίων, καθώς και διουρητικά και αναστολείς ασβεστίου για Αρτηριακή Υπέρταση. Όλες οι δερματοπάθειες είναι ιστολογικά επιβεβαιωμένες.

 

Αποτελέσματα

Το Δακτυλιοειδές Κοκκίωμα και η Εντοπισμένη Σκληροδερμία εμφανίστηκαν άπαξ, ενώ ο Ομαλός Λειχήνας υποτροπίασε μια  φορά μέχρι σήμερα και αντιμετωπίστηκε συντηρητικά.

Της Εντοπισμένης Σκληροδερμίας και του Δακτυλιοειδούς Κοκκιώματος δεν υπάρχουν φωτογραφίες από την κλινική εικόνα της ασθενούς, υπάρχουν, όμως, στα αρχεία του Δερματολογικού οι γραπτές εκθέσεις όλων των ιστοπαθολογικών εξετάσεων.

 

Συμπέρασματα

Η εμφάνιση Δακτυλιοειδούς Κοκκιώματος, Ομαλού λειχήνα και Εντοπισμένης Σκληροδερμίας στον ίδιο ασθενή είναι εξαιρετικά σπάνια και δεν έχει αναφερθεί στην προσιτή σε μας βιβλιογραφία. Η σκληροδερμία είναι αγνώστου αιτιολογίας νόσος, που χαρακτηρίζεται από αυξημένη παραγωγή και εναπόθεση κολλαγόνου Ι και ΙΙΙ σε ιστούς, εν προκειμένη περιπτώσει της ασθενούς, στο χόριο. Το δακτυλιοειδές κοκκίωμα είναι επίσης αγνώστου αιτιολογίας νόσημα, που ιστοπαθολογικά χαρακτηρίζεται από κοκκιώματα. Αυτά αποτελούνται από πασσαλοειδώς διατεταγμένα ιστιοκύτταρα γύρω από νεκροβιοτικές περιοχές κολλαγόνου και ελαστικών ινών, συνοδευόμενα από αγγειακές αλλοιώσεις. Ο ομαλός λειχήνας χαρακτηρίζεται από χρόνια μονοπυρηνική διήθηση του δερμπεπιδερμιδικού ορίου και κενοτοπιώδη εκφύλιση των κυττάρων της βασικής στιβάδας της επιδερμίδας με επακόλουθο την ύπαρξη άμορφων ηωσινοφιλικών σωματίων και μελανοφάγων στο χόριο. Η συνύπαρξη και των τριών νοσημάτων στον ίδιο ασθενή δεν έχει αναφερθεί έως τώρα.


Βιβλιογραφία

1.Agirgol S, Yontem O, Leblebici C, Akbulut TO, Demir FT, Turkoglu Z. Coexistence of morphea and granuloma annulare: a rare case report. Sao Paulo medical journal = Revista paulista de medicina. 2017 Nov 17:0. PubMed PMID: 29166431.

2.Ben-Amitai D, Hodak E, Lapidoth M, David M. Coexisting morphoea and granuloma annulare-are the conditions related? Clinical and experimental dermatology. 1999 Mar;24(2):86-9. PubMed PMID: 10233660.

3.Tolkki L, Hokynar K, Meri S, Panelius J, Puolakkainen M, Ranki A. Granuloma Annulare and Morphea: Correlation with Borrelia burgdorferi Infections and Chlamydia-related Bacteria. Acta dermato-venereologica. 2018 Mar 13;98(3):355-60. PubMed PMID: 29110020.

Poster ID (π.χ.ΕΦΑΡΜΟΓΗΕπόμενοΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΤρέχον